Dzieci ofiary rozwodów

dzieci

Rozwody w Polsce

Z roku na rok liczba rozwodów w Polsce rośnie. Zmienia to nie tylko życie rodziców, ale również ich dzieci. W Zależności od wieku objawia się innymi zmianami w ich psychice. Podczas przeprowadzania badań wykazano, że tylko 30% dzieci doświadcza takiej traumy. Brzmi optymistycznie prawda? Ale gdy patrząc liczbowo, a nie procentowo – widzimy, że jest to co trzecie dziecko !
Zacznijmy od najmłodszych dzieci – niemowlęta. Niewinne, wydają się być nieświadome, ale czują zdenerwowane ciała rodziców podczas przytulania. Już od pierwszych dni życia , nie mają zapewnionego poczucia bezpieczeństwa… Ale to właśnie w pierwszych trzech latach dochodzi do największego rozwoju emocjonalnego.

Dzieci w przedszkolu

Dzieci w wieku przedszkolnym są przekonane, że rodzice się nie rozwiodą.
Przykład wypowiedzi dziecka o sytuacji w domu:
„Mama z tatą się kłócą, potem nie będą rozmawiać”. Następnie dochodzi do kolejnej kłótni. Rodzi się błędne koło. Tak powstaje wyobrażenie dzieci o małżeństwie, jest to dla nich wzór jak traktują się dorośli ludzie. Następnie dochodzi do przełomu. Tata, rzadziej mama, wyprowadza się z domu. Rodzic, który został bardzo często stawia drugiego w złym świetle, z różnych powodów -czuje się oszukany, nie radzi sobie ze zdradą. Dziecko czuje się osamotnione, niekochane. Idzie do przedszkola, na plac zabaw odreagowuje na rówieśnikach. Później często traci kolegów i koleżanki do zabawy. Wraca do domu, rodzic nie jest w najlepszej kondycji psychicznej. Nie może porozmawiać. Dziecko nie ma wsparcia. Nigdzie. I rośnie. Odosobnione. Zagubione.

Zachowanie dzieci

Dziecko w wieku szkolnym najczęściej ukrywa swój smutek. Płacze w samotności. Pragnie, by rodzice do siebie wrócili. By było normalnie. Nie chcą odstawać w szkole. Złoszczą się. Chcą znaleźć winnych swojej sytuacji, nierzadko obwiniają jednego z rodziców o zaistniałą sytuacje. Wykrzyczą się, potem odczuwają chwilową ulgę, spadek napięcia. Dochodzi do mniejszego zainteresowania szkołą, objawiającego się gorszymi wynikami w nauce czy ucieczkami z lekcji.
Niektóre są cwane. Dochodzi do wykorzystania rodziców. Po obarczeniu ich winą za swoje gorsze samopoczucie i trudności w nauce, czekają na wynagrodzenie krzywd. Dochodzi do przekupienia dzieci.

Przykładowa sytuacja:

Rodzice po rozwodzie. Mama została z dzieckiem i alimentami na ich dwoje. Tata ma nową partnerkę. Młodszą. Mama ma zaburzenia depresyjne. Dziecko w wieku 13 lat wchodzi w okres dojrzewania. Tata ma pieniądze. Tata kupuje zabawki. Zabiera na lody. Tatę widzi się kilka razy w miesiącu. Mama wiecznie zła, smutna i krzyczy i do tego każe się uczyć. Dziecko uważa, że nie ma warunków do nauki. Pojawiają się coraz gorsze oceny. Wagary. Tata nie widzi problemu, bo nie uczestniczy w codziennym życiu dziecka. Dziecko rośnie i zaczyna pić alkohol. Potem pojawiają się narkotyki. Dziecko nie idzie na studia. Znajduje pracę i nadal mieszka z mamą. Tata nie płaci już alimentów. Mama ma coraz mniej pieniędzy, chęci do życia, zero wsparcia. Mama jest samotna. Dziecko jest samotne.
Nie chcemy takich sytuacji. Zapobiegajmy im. Nie wstydź się prosić o pomoc.
A co z dorosłymi dziećmi ? Rodzice są małżeństwem z 30- letnim stażem, potem rozwodzą się na starość. Nie chcą mieszkać razem. Jedno postara się wyprowadzić. Gdzie? Do dziecka. Dochodzi do szantażu emocjonalnego.

Przykładowa sytuacja:

Rodzic mówi do dziecka: „ To ja całe życie się Tobą zajmowałam, a Ty teraz nie chcesz mnie wziąć do siebie. Dziecko ulega. Mieszkają w dwójkę.
Jak teraz znaleźć partnera ? Jak zaprosić znajomych ?
Nie róbmy tego swoim dzieciom. Nie myślmy tylko o sobie.

Detektyw Karolina Lewicz